Voor de kunstenaar Icaro Maiterena is "keramiek maken een beetje als dansen": in een directe en voelbare relatie treden met de natuurlijke materie. Door druk van de handen en door het orkestreren van de val van blokken klei, genereert de kunstenaar stukken die bestaan uit talloze plooien. Deze plooien, die doen denken aan bochtige landwegen en geologische lagen, vertalen het verstrijken van de tijd en de handeling. Elk stuk wordt een 'fossiel' en belichaamt de herinnering aan het contact tussen huid en aarde. De titel Territorios en resistencia benadrukt, voorbij het fysieke begrip van weerstand, het belang voor de kunstenaar van het contact met de materie. Dit wordt zelfs een politieke daad in reactie op de virtualiteit en de dominantie van het visuele in onze hedendaagse kapitalistische samenlevingen.